Angst om uw gezag?

Overal waar we om ons heen kijken, lezen en horen in de media kunnen we concluderen dat verreweg de meeste artikelen negatief getint zijn. Zolang er overdracht van communicatie bestaat wordt er hel en verdoemenis over de mensen uitgesproken. Mensen worden bang gemaakt, want bange mensen doen wat de heerser, de leiding zegt. Steeds weer trappen mensen in deze truc van beïnvloeding. Steeds wordt mensen wijsgemaakt dat zij die boven u staan, weten wat goed voor u is. Mensen worden onderdanig gehouden, opdacht zij daarboven, hun macht over u kunnen uitoefenen.
Soms zijn deze mensen verkozen, anderen verkiezen zichzelf. Mensen waarvan enkelen oordelen dat deze of gene slecht is, omdat dit de machthebbers beter uitkomt of omdat diegene hun machtspositie bedreigen, worden zo mogelijk publiekelijk aangeklaagd. Er worden zoveel mogelijk medestanders verzameld zodat die enkelen hun plannen en hun macht kunnen uitoefenen of hun vergissing kunnen corrigeren. Deze tactiek komt niet alleen op hoog niveau voor maar in alle lagen van de bevolking. Iedereen die zichzelf boven de ander stelt doet hieraan mee.
Wanneer stelt u zichzelf boven een ander en wanneer maakt u misbruik van uw macht? Als ouder stelt u zich boven uw kind. U bent diegene die uw kind de normen en waarden van het leven wilt bijbrengen. U wilt dat uw kind een vriendelijke, goed ontwikkelde volwassene wordt die op een verantwoorde manier bijdraagt aan de maatschappij. Dit is een nobele taak die behoorlijk zwaar is. De meeste ouders slagen hier prima in, maar soms komt een ouder ervaring en wetenschap tekort om deze taak goed uit te voeren. In plaats van hulp te zoeken probeert deze ouder met machtsmiddelen het kind te dwingen te doen wat zij wil, maar om andere redenen dan hierboven vernoemd. Dan stelt u zich op een niet effectieve manier boven uw kind en zal er strijd ontstaan.
 
Als bestuurder in een vereniging staat u boven de leden omdat deze het vertrouwen in u uitgesproken hebben dat u hen en de vereniging goed zult leiden. Totdat er een moeilijke beslissing genomen moet worden waarbij verschillende belangen spelen. U kunt het nu eenmaal niet iedereen naar het zin maken en wat u ook beslist iemand voelt zich altijd tekort gedaan. Er komt weerstand vanuit de groep en het kan voorkomen dat u naar middelen grijpt om uw macht te laten gelden omdat u bijvoorbeeld bang bent dat u uw gezag kwijt zult raken. Er ontstaat strijd en u krijgt het gevoel dat u verder van uw doel bent geraakt.

U heeft de leiding over een afdeling in een bedrijf. Van hoger hand krijgt u een opdracht waarvan u weet dat die niet door iedereen in het bedrijf gedragen wordt en voor sommige medewerkers ingrijpende gevolgen heeft. U wikt en weegt. Van hogerhand wordt van u verwacht dat u ondanks de weerstand uw woord laat gelden en de regeling doorvoert. U heeft er slapeloze nachten van. Uiteindelijk neemt u een beslissing, maar deze verdient niet de schoonheidsprijs. Er ontstaat strijd door hen die het hier niet mee eens zijn. U heeft waarschijnlijk aan uw eigen positie de voorkeur gegeven.

Dus als er strijd ontstaat is dit een teken aan de wand. Als u zich van te voren de vraag stelt: Wat is mijn belang en hoe krijg ik dit voor elkaar zonder dat ik anderen schade toebreng? Dan bent u op de goede weg om strijd te voorkomen. U bent dan namelijk met het gezamenlijk belang bezig en niet met het individueel belang. Dit is ook makkelijker uit te leggen en wordt ook beter door iedereen geaccepteerd. Is uw motivatie om uw macht te laten gelden dan mag u zich afvragen wat de reden is dat u dit middel nodig heeft. Wat is de reden dat u vindt dat u zich boven anderen moet stellen? Strijd heeft nog nooit iets goeds opgeleverd. Macht wordt gebruikt als u bang bent om uw gezag te verliezen. Als u macht nodig heeft om uw gezag te laten gelden grijpt u naar verkeerde middelen. Beter is het dan om hulp te zoeken of advies te vragen.

Bent u het met me eens of juist oneens? Heeft u een ervaring met het onderwerp en wilt u meepraten? Schrijf hieronder uw reactie!

Succes en een warme groet van,
Henrice Kupper

Tot in de puntjes.
U kent ze vast wel. Zelfbewuste mannen en vrouwen die er altijd tot in de puntjes verzorgd uitzien. Ze hebben een bepaalde positieve uitstraling. Juist doordat deze mensen er op en top uitzien, vallen ze direct op als ze ergens binnenkomen. Ze hebben kwaliteit.

Wat is de reden dat deze mensen er zo goed en verzorgd uitzien? Deze mensen hebben een bepaalde filosofie. Ze vinden zichzelf belangrijk. In positieve zin. Ze vinden dat ze er toe doen. Ze hebben geleerd en weten dat het belangrijk is om goed voor zichzelf te zorgen. Zowel in- als uitwendig. Deze mensen zijn heel zelfbewust. Ze denken na over wat ze willen, wat ze nodig hebben en hoe ze dat alles bereiken. Ze denken na over de reden van hun bestaan. Wat de zin van hun verblijf hier op aarde is. Ze denken na over wat ze kunnen bijdragen aan een betere wereld.

Deze mensen informeren zich, ze praten er met anderen over, stellen vragen en nemen beslissingen die ze ook uitvoeren. Ze maken vergissingen, misschien wel vaker dan anderen. Maar het verschil met anderen is, is dat ze niet steeds dezelfde vergissing maken. Deze mensen denken eerst wat heb ikzelf niet goed gedaan? Ze sturen bij, veranderen wat niet werkt en proberen het opnieuw. Net zo lang tot ze succes hebben. Ze nemen de verantwoordelijkheid voor zichzelf. Ze bouwen hun doorzettingsvermogen uit en belonen zichzelf als ze het goed gedaan hebben. Dan maken ze een pas op de plaats, genieten van wat ze bereikt hebben en gaan dan weer verder.

Deze mensen weten hun succes ook met anderen te delen. Ze zijn ook geïnteresseerd in wat anderen denken en doen. Ze hebben oprechte belangstellen voor alles en iedereen om zich heen.

Onbereikbaar? Nee hoor. U moet het willen. U moet voor uzelf de keuze maken dat u dit ook wilt. Het ligt aan de beginsituatie van waaruit u start en uw doorzettingsvermogen hoe lang u er over doet om dit resultaat te behalen. Iedereen kan het bereiken. U begint met kleine stapjes. En voor iedere stap die u goed uitgevoerd heeft gaat u zichzelf belonen. Dat is de premie om het vol te houden. Iedereen in uw omgeving zal het weten te waarderen als u zich ten goede ontwikkelt. Anderen hebben daar namelijk ook baat bij.
Is het leuk om te doen? Ja! Ja! Drie keer ja. Als u eenmaal de keuze gemaakt heeft om de puntjes op de i te zetten, zult u merken dat het alleen maar leuker wordt! En als u af en toe stilstaat om te overdenken wat u allemaal bereikt heeft en daar eens extra van gaat genieten krijgt u weer een nieuwe stoot energie en gaan de veranderingen steeds sneller.

Bent u het met me eens of juist oneens? Heeft u een ervaring met het onderwerp en wilt u meepraten? Schrijf hieronder uw reactie!

Succes en een warme groet van,
Henrice Kupper

Vanzelfsprekend.
Mijn generatie, 50+, is relatief dienstbaar maar zelfstandig, opgegroeid. De maatschappelijke norm was dat je voor elkaar klaar staat als het nodig is. Velen van ons hebben een extra zintuig ontwikkeld dat opmerkt dat we zien dat iemand hulp nodig heeft en vervolgens bieden we onze hulp aan. Dat als je iets niet goed gedaan hebt het vanzelfsprekend is dat je het herstelt. Dat als jij je vergist, je deze vergissing ongedaan probeert te maken. Dat je aandacht geeft aan iemand die verdrietig is of een zware tijd doormaakt. We leerden ook zelfcontrole toepassen. De dingen gebeurden veel meer vanzelfsprekend omdat de meesten dezelfde norm hanteerden.

Door de veranderingen in de tijd en generatie zijn veel dingen die wij als vanzelfsprekend vonden niet meer vanzelfsprekend. Vandaag de dag moeten we mensen er veel meer op aan spreken als we iets hersteld of gedaan willen hebben. Neem bijvoorbeeld het emailverkeer. Via een ander krijgt u soms te horen dat de emails aan u gericht steeds terugkomen en daarom via een ander alsnog aan u verzonden worden. Het komt niet bij de ander op om na te kijken of die wellicht een verkeerd emailadres gebruikt heeft. Nee, de emails komen niet terug en daarom stuurt diegene het maar aan een ander.
Als men de persoon hier opmerkzaam maakt dat hij/zij een verkeerd emailadres gebruikt en dat diegene het verkeerde emailadres ook op een specifieke website geplaatst heeft, gebeurt er vervolgens niets. Het komt niet bij deze persoon op om het emailadres op de website dan ook te veranderen. De persoon reageert als het ware apathisch. Het is voor hem/haar niet vanzelfsprekend om zijn/haar fout te corrigeren. Men moet de persoon specifiek zeggen wat hij of zij moet doen.
Dit is maar één voorbeeld, er zijn er legio te bedenken. Ze leveren veel frustratie op en het kost BV Nederland ieder jaar veel onnodig werk en honderden miljoenen euro’s. Veel mensen zijn niet meer praktisch ingesteld. Ze wachten af wat hen gezegd wordt te doen. Bang om fouten te maken, bang om verantwoordelijkheid te nemen. Soms is het luiheid. Mocht het zo zijn dat u eens getracht heeft op eigen initiatief een vergissing te herstellen en dat is niet goed uitgepakt, raak dan niet verlamd door die ene keer. Probeer het opnieuw, iedere situatie is weer anders. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Het aantal keren dat het wel goed gaat en u waardering krijgt dat u initiatief genomen heeft, zijn groter dan het aantal keren dat het minder goed gaat. Als het goed gaat geef uzelf dan een extra pluim! Zo verdubbelt u het aantal positieve keren. Hoe meer positieve ervaringen hoe eerder het een patroon wordt en er weer meer mensen zijn die zaken als vanzelfsprekend uitvoeren. Uiteindelijk zult u hier zelf ook via de andere zijde voordeel van ondervinden!

Bent u het met me eens of juist oneens? Heeft u een ervaring met het onderwerp en wilt u meepraten? Schrijf hieronder uw reactie!

Succes en een warme groet van,
Henrice Kupper

Als het mis gaat.
Soms gaan dingen mis. Hoe reageert u dan? Raakt u in paniek? Wordt u emotioneel? Doet u alsof er niets aan de hand is? Scheldt u de ander de huid vol? Gaat u excuses voor de ander bedenken? Hoe gaat u er mee om als er iets mis gaat? Kunt u voldoende afstand nemen? Laten we beginnen met iets kleins. U heeft visite in huis en schenkt hen wat te drinken in. Bij de laatste gast let u even niet op en u stoot het kopje om en de koffie loopt over de tafel. Wat is uw reactie? Wat denkt u? Wat doet u? Normaal gesproken biedt u uw verontschuldiging aan en zorgt dat de tafel zo snel mogelijk weer schoon is en u giet uw gast alsnog een kop koffie in en gaat over tot het verder onderhouden van uw visite.

Een ander voorbeeld: U heeft van uw baas de opdracht gekregen om een gast van het station op te halen. U heeft de dag, tijdstip, naam van het station en de naam van de persoon doorgekregen. Onderweg op de bewuste dag stopt uw auto er plotseling mee en u belt de hulpdienst. Maar de telefonist geeft aan dat het druk is en u waarschijnlijk meer dan een uur moet wachten voordat er hulp komt. U bent niet in staat om de gast op tijd van het station op te halen. Hoe reageert u? Wat denkt u? Wat doet u? U belt eerst het thuisfront om eventueel een andere auto te regelen. Lukt dit niet, belt u uw baas en zegt hem wat er aan de hand is en of hij voor een andere oplossing kan zorgen.

Twee voorbeelden waar iedereen anders op reageert. Hoe u reageert hangt af van wat u in het verleden aan ervaring hiermee, of met eenzelfde soort situatie, heeft opgedaan. Reageert u overtrokken of raakt u in paniek op een dusdanige manier dat u er last van heeft  of dat er vervelende consequenties voor u aan vastzitten, dan kunt u dit op een volgende manier oplossen: Schrijf de situatie en wat er gebeurt is op, op een dusdanige manier alsof u het voorval aan iemand anders vertelt of uitlegt. Of dat u uw rol door een ander persoon laat overnemen. Het is niet u die het overkomen is maar een andere (denkbeeldige)persoon. Maak een soort verslag van het gebeuren. Door het op te schrijven neemt u als het ware meer afstand tot het voorval.
Schrijf dan uw advies aan die persoon op. Op een manier zoals u dat ook in het echt zou doen. U zult waarschijnlijk die persoon vertellen dat het niet zo erg is, dat iedereen dit kan gebeuren of dat u dit ook wel eens overkomen is. Dat hij/zij er niet zo zwaar aan moet tillen en dat je bepaalde gebeurtenissen nu eenmaal niet altijd in de hand hebt. Dat u waarschijnlijk ook zo gereageerd zou hebben. Lees dan het verhaal nog eens. Nu gaat u een oplossing voor die persoon bedenken hoe hij/zij een volgende keer effectiever zou kunnen reageren. Wat zouden de meeste mensen in die situatie doen? Weet u het niet, leg de vraag dan aan anderen voor en vraag hoe zij het zouden oplossen. Schrijf dit advies aan de ander op. 
De volgende dag leest u het hele verhaal nog eens door. U zult merken dat, doordat u er meer afstand van heeft genomen, uw emoties over het voorval verminderen en u voor een volgende keer een andere oplossing (het advies) zou kunnen uitproberen. Doordat u het voorval vanuit een ander perspectief bekijkt komt er ruimte voor andere oplossingen. Welk advies het meest geschikt voor u is, daar komt u alleen achter door het uit te voeren.

Bent u het met me eens of juist oneens? Heeft u een ervaring met het onderwerp en wilt u meepraten? Schrijf hieronder uw reactie!

Succes en een warme groet van,
Henrice Kupper

Veegt u uw straatje schoon?

Veegt u uw straatje steeds schoon? Nee, ik bedoel niet de straat waarin u woont. Uw mentale straatje. Veegt u dat steeds schoon? Ja, jammer want dat is een eigenschap die niet door iedereen op prijs gesteld wordt. Wat houdt dat in uw straatje schoon vegen? Stel u bent iets vergeten wat u beloofd had te doen. Dat kan gebeuren. We zijn allemaal mensen, toch? In plaats van eerlijk te zeggen dat u het vergeten bent, gaat u zich in allerlei bochten wringen en smoezen bedenken om uzelf goed te praten. Als dit af en toe gebeurd hebben mensen hier nog niet zoveel moeite mee. Maar het gevaar is, dat doordat u er mee wegkomt, dit door u en uw hersenen als een beloning wordt gezien en wat goed werkt wordt vaker herhaald.

Tot het moment dat u zo vaak smoezen en uitvluchten gaat bedenken dat u niet meer geloofwaardig bent. U raakt overmoedig en krijgt het idee dat al uw smoezen worden geaccepteerd. Sommigen gaan daarin zover dat ze zelfs anderen de schuld in de schoenen schuiven voor hun falen. De anderen zeggen niets en u gaat hiermee vrolijk door. U heeft niet in de gaten dat u uzelf aan het ondermijnen bent. U mag dan misschien wel denken dat anderen erin trappen, maar anderen zien dit toch wezenlijk anders! Ze vinden u onbetrouwbaar, een fantast, niet collegiaal, een egoïst en nog veel meer. Ze beginnen een hekel aan u te krijgen en gaan u mijden of proberen ervoor te zorgen dat u bepaalde taken niet meer krijgt. Helpt dit niet dan probeert men u uit de groep te werken!

Wat is uw motivatie om uw straatje schoon te vegen? Angst. Simpelweg angst. Angst om niet aardig gevonden te worden. Angst dat u moet toegeven dat u niet alles kunt. Uw zelfbeeld staat op een laag pitje en u denkt het nodig te hebben om het op deze manier op te peppen. In plaats van dat u zich beter voelt, gaat u zich steeds slechter voelen. U moet steeds meer dingen onthouden om er nog een logisch verhaal van te maken, wat u uiteindelijk niet lukt. U raakt steeds meer verstrikt in uw leugens. Het kost u enorm veel energie en als u niet op tijd hiermee stopt, loopt u het risico van een burnout.

Wat levert het u op als u steeds probeert uw straatje schoon te vegen? In eerste instantie kan het u een goed gevoel geven, maar toch knaagt er iets. Een vervelend gevoel wat u niet kwijt raakt. Wat u ook doet. Steeds is daar dat stemmetje dat tegen u zegt dat wat u doet niet netjes is. U probeert het weg te denken, wat niet lukt. U probeert het te verdringen, wat niet lukt. En plotseling is daar iemand die het niet langer pikt dat u uw straatje steeds probeert schoon te vegen. Met alle macht probeert u te redden wat er te redden is, of juist niet en staat u apathisch aan de kant in de hoop dat het overwaait.

Nou het waait niet over, het tegengas wordt alleen maar erger! U werkt zichzelf steeds dieper in de nesten. Wanneer houdt het op, denkt u vertwijfeld? Het houdt pas op als u ermee stopt! Houdt uzelf niet langer voor de gek. Als u iets niet goed gedaan heeft, of u bent iets vergeten, ben een man of vrouw en sta voor uw handelen! Neem uw verantwoordelijkheid en geef toe dat u geen supermens bent. Er is namelijk niemand die dat van u verlangt! Biedt uw excuses aan en begin vanaf nu met een schone lei. Beloof uzelf dat u zichzelf in de goede richting gaat ontwikkelen. Dat u de moeite waard bent, ook als iets u een keer niet lukt. Maak een nieuwe start en ben vanaf nu eerlijk. Dan pas zullen mensen u waarderen en accepteren! En dat levert u werkelijk een goed gevoel op!

Bent u het met me eens of juist oneens? Heeft u een ervaring met het onderwerp en wilt u meepraten? Schrijf hieronder uw reactie!

Succes en een warme groet van,
Henrice Kupper