Hoe wordt een mens gelukkig?
Gebruiker score
To write a review please register or login.
Dankbaarheid, de dag beginnen met dankbaarheid.... ik voel me dan spontaan gelukkig. Ja ik denk dat we door onze eigen gedachten en levenshouding heel veel invloed kunnen uitoefenen op ons gevoel van geluk. Geluk is een emotie en is daarom altijd tijdelijk. Rust, vreugde en stilte zijn 'zijns-toestanden' en zijn eeuwig. Geluk is niet buiten me te vinden- elke keer als ik dat denk en verwacht word ik juist ongelukkig, teleurgesteld, ontevreden etc. Maar elke keer als ik me realiseer dat het in me is, en dat ik er hooguit laagjes "vuil" van af moet poetsen om het te ervaren, word ik rustig en veel makkelijker weer blij. Het creeeren van een hoogbewust zijnsniveau waardoor je in een zijns toestand beland. `Het is` Waardoor heden en verleden er niet meer toe doen aan het zijn. Je verbonden bent met de ultieme energieen. gelukkig zijn zit in de Kracht van het NU! over het verleden tubben is niet meer nodig, want het is al gebeurd en zorgen maken over de toekomst heeft geen zin, want het komt altijd anders dan je van te voren kunt bedenken. geluk is een staat van egoisme, onderdeel van het ego. Er wordt een emoties vastgezet aan het ego, Geluk heb je niet nodig als je de innering van je bestaan weet. Je taak op aarde waarvoor je niet beloond hoeft te worden maar een deel van je bestaan is. "n taak om de verlichting in te gaan en je karma op jouw manier te doorleven waardoor verlichting mogelijk is Gelukkig worden, Het citaat: "Het begrijpen van je eigen denken, is het einde van al je smart" van Krishnamurti is waarschijnlijk al een aardig begin. En als je dan ook nog leeft met de wetenschap dat DIT het is. Wat is er dan nog nodig?!? Misschien niet eens geluk. Geluk is als een vlinder, Ik word oprecht gelukkig als ik in mijn nieuwe sari rondloop in t winkelgebied en ik krijg een compliment of mensen glimlachen naar me. Ik ben saris gaan dragen omdat ik AF wil van de hele modehectiek, ik vind dat je er in een sari er altijd als een plaatje in uitziet en ik me dus kan concentreren op belangrijkere zaken in t leven dan "meedoen met de mode". Er is bijna niemand die dit van mij weet. Maar voor in huis heb ik de meest aftandse kledingstukken die je je maar voor kunt stellen. Verwassen, verbleekt, zonder franje, ik draag t in huis. Als ik de deur uitga ga ik in sari. En ook als ik mensen bezoek of ik krijg mensen thuis op bezoek, ik draag mijn sari. Ik heb nog nooit een negatieve reactie erop ontvangen, iedereen vind t me mooi staan, het geeft me zelfvertrouwen, ik draag mijn lievelingsland India ermee uit en ik heb op deze manier altijd mijn Sai Baba bij me. Voor mij geeft het sari dragen rust, ik kan me concentreren op andere zaken die ik eigenlijk veel belangrijker vind. En ik ben er ook erg op gesteld als mensen gewoon aan mij vragen van: Waarom? En wat betekent t voor jou om dat te dragen? Vind je t niet onhandig? Je lokt er reacties mee uit, je blinkt er letterlijk in uit, je bent t meest stralende middelpunt van een gemeenschap. En mijn buurvrouwen dragen alleen een sari als ze naar de tempel gaan of een bruiloft hebben. Ik vind elke dag bijzonder genoeg om een sari te dragen. Ik ga niet wachten op een uitnodiging voor een bruiloft, ik ben elke dag mooi om te zien. En om t netjes te houden gaat er een laagje make-up bij op, als je je goed voelt wil je er ook goed verzorgd uit zien immers. Hier word ik erg gelukkig van!
Powered by JReviews
|
||
